Muzeum Mineralogiczne im. Kazimierza Maślankiewicza, Wydział Nauk o Ziemi i Kształtowania Środowiska Uniwersytetu Wrocławskiego

Muzeum Mineralogiczne im. Kazimierza Maślankiewicza
ul. Cybulskiego 30
50-205 Wrocław
tel. (71) 375 92 06
poniedziałek – piątek: 10.00–15.30

Oddział Muzeum Mineralogicznego Uniwersytetu Wrocławskiego
ul. Kuźnicza 22
50-138 Wrocław
tel. (71) 375 92 90
poniedziałek – sobota: 10.00–15.30
muz.min@uwr.edu.pl

www.muzmin.ing.uni.wroc.pl

wstęp płatny (aktualne ceny biletów na stronie internetowej)

kierownik: dr hab. prof. UWr. Piotr Kazimierz Gunia
pracownicy: mgr Joanna Girulska-Michalik, dr Edyta Łobocka, mgr Jacek Bogdański, mgr Antoni Stryjewski

Muzeum Mineralogiczne im. Kazimierza Maślankiewicza, Wydział Nauk o Ziemi i Kształtowania Środowiska Uniwersytetu Wrocławskiego
Gromadzenie zbiorów mineralogicznych w Uniwersytecie Wrocławskim datuje się od założenia Gabinetu Mineralogicznego w 1811 roku. Na początek Gabinetowi przekazano zdekompletowany zbiór minerałów Wyższego Urzędu Górniczego we Wrocławiu. W roku 1871 Gabinet Mineralogiczny został przemianowany na Instytut Mineralogiczny Uniwersytetu Wrocławskiego. Zbiory wrocławskiego muzeum mineralogicznego znane były w całej Europie jeszcze przed I wojną światową. Pracowało w nim wielu wybitnych mineralogów, jak Ernst Friedrich Glocker, Carl Hitze, Martin Websky czy też Arnold von Lasaulx.

Pod koniec II wojny światowej najcenniejsze zbiory mineralogiczne Uniwersytetu zostały wywiezione z Wrocławia. To uchroniło je od zniszczenia, na które mogły być narażone w ogarniętym działaniami wojennymi mieście. Największą część zbiorów zdeponowano w kościele w Świerzawie oraz w kościele w Strzegomiu, kolekcję kamieni szlachetnych wywieziono do Berlina. W niedługim czasie po wyzwoleniu Wrocławia w 1945 roku i po objęciu piastowskich Ziem Zachodnich przez władze polskie, dzięki usilnym staraniom m.in. prof. Kazimierza Maślankiewicza, zbiory przechowywane w Świerzawie zostały sprowadzone do Wrocławia. Nie wróciła natomiast ta część zbioru mineralogicznego, którą wywieziono do Strzegomia. Znajduje się ona obecnie w Muzeum Ziemi PAN w Warszawie, jako tzw. „zbiór śląski”.

Otwarcie i udostępnienie zbiorów Muzeum Mineralogicznego, funkcjonującego w obrębie Katedry Mineralogii i Petrografii Uniwersytetu Wrocławskiego, nastąpiło w czerwcu 1966 roku, a w 1994 roku otwarto oddział Muzeum przy ul. Kuźniczej 22. Muzeum działa zgodnie z przepisami statutu Uniwersytetu Wrocławskiego. Powierzchnia wystawiennicza liczy 448 m2 (Muzeum przy ul. Cybulskiego: 234 m2, Oddział przy ul. Kuźniczej: 214 m2).

Najstarsze w Polsce Muzeum Mineralogiczne Uniwersytetu Wrocławskiego posiada bogate zbiory obejmujące ponad 30 000 okazów, w tym: ok. 8 000 minerałów zebranych z terytorium Polski, ponad 20 000 minerałów pochodzących z różnych miejsc na świecie, 160 meteorytów, ponad 500 kamieni szlachetnych i ozdobnych.