Adres:
 
Gmach Główny Uniwersytetu
Pl. Uniwersytecki 1
50-137 Wrocław
 
tel. + 48 71 375 26 18 / + 48 71 375 28 91 (biuro)
tel. + 48 71 375 27 67 (kasa)
 
e-mail: muzeum@uwr.edu.pl
http://muzeum.uni.wroc.pl/
 
Dyrektor: prof. dr hab. Jan Harasimowicz
 
Muzeum czynne: maj – sierpień
 
poniedziałek / Monday: 10:00 – 16:00
wtorek / Tuesday: 10:00 – 16:00
środa / Wednesday: nieczynne / closed
czwartek / Thursday: 10:00 – 16:00
piątek / Friday: 10:00 – 17:00
sobota / Saturday: 10:00 – 17:00
niedziela / Sunday: 10:00 – 17:00
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Muzeum Uniwersytetu Wrocławskiego powołane zostało do życia w dniu 6 sierpnia 1992 roku, w wyniku przekształcenia Oddziału Zbiorów Muzealnych Archiwum Uniwersytetu Wrocławskiego w samodzielną jednostkę ogólnouczelnianą. 13 maja 2005 r. został utworzony Oddział Muzeum UWr ” Dom Archeologa” w kampusie przy ul. Koszarowa 3 (budynek nr 8) gdzie prezentowane są wystawy czasowe związane z badaniami archeologicznymi.
 
Muzeum mieści się w głównym budynku uniwersyteckim, barokowym gmachu projektu Krzysztofa Tauscha, usytuowanym nad brzegiem Odry. Jego sylwetka architektoniczna, wzbogacona wspaniałym wystrojem rzeźbiarskim i malarskim, zaliczana jest do najcenniejszych zabytków barokowych w Polsce i w Europie Środkowo-Wschodniej. W skład Muzeum wchodzą następujące zabytkowe sale:
 
Aula Leopoldyńska – największa i najbardziej reprezentacyjna sala gmachu głównego – to jedyne w Polsce, tak dobrze zachowane świeckie wnętrze barokowe z pełnym wystrojem, na który składa się iluzjonistyczne malarstwo ścienne Krzysztofa Handkego z Ołomuńca oraz dekoracja i wyposażenie rzeźbiarskie autorstwa Franciszka Mangoldta z Moraw i włoskiego mistrza Ignatiusa Provisore.
 
Oratorium Marianum z równie bogatym, jak Aula barokowym wystrojem i wyposażeniem, powstało jako kaplica zakonna w latach 1728-1741. Po sekularyzacji zakonu jezuitów i powołaniu Uniwersytetu w 1811 roku wnętrze przekształcono w koncertową Salę Muzyczną.
 
Wieża Matematyczna z tarasem widokowym na wysokości 42 m. to dawne, urządzone w 1791 roku przez jezuitę, profesora Uniwersytetu L.A. Jungnitza Obserwatorium Astronomiczne z pierwszym przyrządem – wytyczoną na posadzce pomieszczenia Wieży linią południkową. Jest to jedyny tego typu instrument w Polsce. Ponadto ekspozycja znajduje się w trzech salach: im. Romana Longchampsa, im. Stefana Banacha oraz Pod Filarem.
 
Muzeum ma profil historyczny, a jego zbiory w przeważającej mierze są poświęcone szeroko pojętym dziejom uczelni – począwszy od XV wieku do chwili obecnej. Najstarsze zbiory mają jeszcze metrykę Akademii Leopoldyńskiej, większość pochodzi jednak z okresu późniejszego, po 1811 roku.