Zbiory Przyrodnicze, Wydział Biologii, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu

Zbiory Przyrodnicze, Wydział Biologii Uniwersytet im. A. Mickiewicza w Poznaniu
ul. Umultowska 89
61-614 Poznań
tel. 61 829 5677

www.zbioryprzyrodnicze.amu.edu.pl

wstęp bezpłatny
poniedziałek – niedziela: 9.00–18.00
Zwiedzanie odbywa się z przewodnikiem po wcześniejszym pisemnym lub telefonicznym zarezerwowaniu terminu. Maksymalna liczba zwiedzających w grupie – 15 osób.

Kierownik: prof. dr hab. Jerzy Błoszyk
Pracownicy: dr Szymon Konwerski, dr Michał Kupczyk, dr Hanna Rusińska, dr Jacek Wendzonka, mgr Hanna Wyczyńska, mgr Aleksander Dembiński, mgr Joanna Gogol, mgr Krystyna Ziembikiewicz, mgr Teresa Lisowska, mgr Tomasz Rutkowski.

Zbiory Przyrodnicze są jednostką o charakterze muzealnym utworzoną na Wydziale Biologii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w 2004 roku (zarządzenie nr 124/2003/2004 JM Rektora UAM z dnia 31 sierpnia 2004 r.). Podstawowym zadaniem jednostki jest gromadzenie, zabezpieczanie i udostępnianie zbiorów naukowych i dydaktycznych. Ponadto jednostka gromadzi dane kartograficzne oraz ikonografię o charakterze przyrodniczym, a także tworzy zasoby informacji taksonomicznych. Upowszechnia i popularyzuje wiedzę o bioróżnorodności i muzealnictwie przyrodniczym, uczestniczy w szeroko pojętej edukacji przyrodniczej społeczeństwa. Jest zapleczem materiałowym dla badań prowadzonych na Wydziale Biologii UAM i w innych jednostkach naukowych w kraju i zagranicą.
W nowoczesnym budynku spełniającym wszystkie normy przechowywania kolekcji przyrodniczych o powierzchni ponad 600 m2, znalazły się klimatyzowane pomieszczenia  mieszczące poszczególne typy kolekcji (zoologiczne, botaniczne – zielniki i osteologiczne) i odpowiednio wyposażone pracownie umożliwiające opracowywanie tych kolekcji.
Zbiory Przyrodnicze są kontynuatorem ponad 160-letnich tradycji muzealnictwa przyrodniczego w Wielkopolsce. W 2005 roku przejęły ocalałe zbiory dawnego Muzeum Przyrodniczego w Poznaniu, stając się tym samym najważniejszą w Wielkopolsce placówką gromadzącą muzealia przyrodnicze.
Jako jednostka spełniająca wymagania w zakresie zabezpieczania i ochrony cennych eksponatów, Zbiory Przyrodnicze są uprawnione na mocy decyzji Ministerstwa Środowiska do przechowywania okazów objętych Konwencją Waszyngtońską (CITES) przejmowanych przez służby celne. Jako jedna z nielicznych placówek muzealnych w Polsce posiadamy specjalny numer nadany przez rząd Australii umożliwiający bezpośrednią wymianę okazów muzealnych.
Aktualnie w ramach projektu „AMUNATCOLL” finansowanego ze środków MNiSW Polska Cyfrowa prowadzona jest digitalizacja cyfrowa zasobów Zbiorów Przyrodniczych.
Kolekcje szczególnie cenne, zarówno pod względem naukowym jak i historycznym, mając jednocześnie na uwadze stan ich zachowania, kompletną dokumentację i unikatowość w skali kraju i świata to:

  • Zielnik naczyniowych roślin tropikalnych profesora Stanisława Lisowskiego liczący ok. 150 tys. arkuszy zielnikowych, w tym ponad 100 okazów typowych. Jedna z największych w Europie kolekcja roślin afrykańskich.
  • Zielnik roślin naczyniowych Zakładu Taksonomii Roślin obejmujący około 180 tys. arkuszy zielnikowych, z których najstarsze pochodzą z 1792 roku.
  • Zielnik mchów liczący ponad 90 tys. torebek, w tym 50 okazów typowych.
  • Zielnik ramienic profesor Izabeli Dąmbskiej, jedna z największych kolekcji ramienic w Europie, zawierająca większość typów nomenklatorycznych ramienic europejskich.
  • Kolekcja prób glebowych obejmująca ponad 30 tys. prób zebranych na wszystkich kontynentach, stanowiąca podstawę badań akarologicznych w ramach tzw. polskiej szkoły akarologicznej; na jej bazie opublikowano ponad 1000 publikacji taksonomicznych i faunistycznych.
  • Kolekcje arachnologiczne: głównie roztoczy, pająków i zaleszczotków (kilka tysięcy gatunków z całego świata, w tym największy w Europie zbiór roztoczy z podrzędu Uropodina) zawierająca ponad 2 tys. typów nomenklatorycznych.
  • Kolekcja malakologiczna (w tym zbiór profesora J. Urbańskiego, profesora J. Rafalskiego i księdza J. Kaczmarka) licząca ponad 100 tys. okazów, zawierająca okazy typowe.
  • Zbiór entomologiczny Arkadego Fiedlera z jego pierwszej wyprawy do Ameryki Południowej.
  • Zbiór motyli Burcharda Schrencka z lat 1872-1885.
  • Zbiór chrząszczy Theodora Lackschewitza z okolic Rygi, tworzony w latach 1895-1903.
  • Zbiór motyli dr. inż. Janusza Sosińskiego (głównie z Wielkopolski i terenów górskich).
  • Zbiór motyli Antoniego, Anzelma, Marcelego i Rosława Lewandowskich, która zaczęła powstawać na przełomie XIX i XX wieku.
  • Zbiór motyli z rodzaju Ornithoptera podarowany przez Jerzego Błaszczyka obejmujący komplet większość gatunków tego rodzaju (wszystkie na liście CITES) o dużej wartości komercyjnej.
  • Kolekcja oologiczna – ponad 1000 jaj ptasich, w tym ponad 200 gatunków krajowych ptaków lęgowych.
  • Kolekcja osteologiczna składająca się ze szkieletów ludzkich pozyskanych z cmentarzysk średniowiecznych.